آزمایشگاه

با توجه به توسعه روز افزون تولید شیر در شرکت کشت و صنعت پگاه  و اهمیت مسایل تغذیه ای در تداوم افزایش تولید فراورده های دامی، اندازه گیری دقیق کیفی و کمی اقلام جیره و خوراک کاملا مخلوط شده (TMR) مصرفی در گروههای مختلف دامی می تواند یک ابزار مدیریتی جهت بالانس بهتر جیره و کاهش هزینه های دامداری باشد. در این راستا وجود آزمایشگاه مسئول و متعهد بیش از پیش حائز اهمیت می باشد.

در این بخش از آزمایشگاه با استفاده از روشهای شیمیایی و روشهای دستگاهی تجزیه خوراک دام انجام می شود. در روشهای شیمیایی اغلب از وسایل ساده آزمایشگاهی و بکارگیری واکنشهای مختلف استفاده می شود ولی در روشهای دستگاهی، تجهیزات مدرن آزمایشگاهی کاربرد دارند. علاوه بر آنالیز شیمیایی، آموزش کارآموزان و دانشجویان معرفی شده نیز انجام می شود.

فاکتورهای قابل اندازه گیری در این بخش عبارتند از:

اندازه گیری ماده خشک DM

مقدار کل ماده غذایی بدون در نظر گرفتن درصد رطوبت را ماده خشک می گویند که در کل شامل مجموع پروتئین، چربی، فیبر خام و عناصر معدنی در ماده غذایی می شود. برای اندازه گیری درصد ماده خشک یک جیره، مقدار درصد رطوبت بدست آمده را از عدد ۱۰۰ کسر کرده و مقدار ماده خشک بدست می آید.

اندازه گیری پروتئین خام   CP

از روش کلدال برای بدست آوردن میزان ازت نمونه استفاده شده و از روی آن مقدار پروتئین محاسبه می شود. در این روش نمونه در اسید سولفوریک غلیظ هضم شده و تمام ازت آن به جز فرم نیترات و نیتریت تبدیل به نیترات آمونیوم شده و در قسمت تقطیر به واسطه افزودن هیدروکسید سدیم، آمونیاک آن جدا و در داخل محلول اسید بوریک استاندارد جمع آوری شده و با عمل تیتراسیون و رنگ سنجی و pH ، مقدار ازت به دست می آید.

اندازه گیری pH

درجه اسیدی یا قلیایی یک محلول را می گویند. اندازه گیری pH و رطوبت در سیلو از اهمیت بالایی در حفاظت مناسب از سیلو برخواردار است.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 5 =